Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!
Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε (πρώτη ελληνική μετάφραση) - Video με τη φωνή του ποιητή

Πάμπλο Νερούδα
Στον Φιντέλ Κάστρο



Πρώτη ελληνική μετάφραση

ΧIΧ

A Fidel Castro
Pablo Neruda

Fidel, Fidel, los pueblos te agradecen
palabras en acción y hechos que cantan,
por eso desde lejos te he traído
una copa del vino de mi patria:
es la sangre de un pueblo subterráneo
que llega de la sombra a tu

     garganta,
son mineros que viven hace siglos
sacando fuego de la tierra helada.


Van debajo del mar por los carbones
y cuando vuelven son como fantasmas:
se acostumbraron a la noche eterna,
les robaron la luz de la jornada
y sin embargo aquí tienes la copa
de tantos sufrimientos y distancias:
la alegría del hombre encarcelado,
poblado por tinieblas y esperanzas
que adentro de la mina sabe cuando
llegó la primavera y su fragancia
porque sabe que el hombre está luchando
hasta alcanzar la claridad más ancha.

Y a Cuba ven los mineros
     australes,
los hijos solitarios de la pampa,
los pastores del frío en Patagonia,
los padres del estaño y de la plata,
los que casándose con la cordillera
sacan el cobre de Chuquicamata,
los hombres de autobuses escondidos
en poblaciones puras de nostalgia,
las mujeres de campos y talleres,
los niños que lloraron sus infancias:
esta es la copa, tómala, Fidel.

Está llena de tantas esperanzas
que al beberla sabrás que tu victoria
es como el viejo vino de mi patria:
no lo hace un hombre sino muchos

     hombres
y no una uva sino muchas plantas:
no es una gota sino muchos ríos:
no un capitán sino muchas

     batallas.

Y están contigo porque representas
todo el honor de nuestra lucha larga
y si cayera Cuba caeríamos,
y vendríamos para levantarla,
y si florece con todas sus flores
florecerá con nuestra propia savia.

Y si se atreven a tocar la frente
de Cuba por tus manos libertada
encontrarán los puños de los

     pueblos,
sacaremos las armas enterradas:
la sangre y el orgullo acudirán
a defender a Cuba bienamada.

Canción de Gesta
Imprenta Nacional de Cuba 1960, p. 27.
ΧIΧ

Στον Φιντέλ Κάστρο
Πάμπλο Νερούδα

Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε
με λόγια κι έργα και γραφές τραγουδισμένες
γι αυτό κι εγώ μια κούπα με κρασί σου φέρνω
απ’ την πατρίδα μακριά: Κι είναι το αίμα
ενός λαού μέσα στα έγκατα της γης μου
που απ’ τα σκοτάδια στο λαρύγγι σου
     θα στάξει,
είναι οι μεταλλωρύχοι των αιώνων
που απ’ την παγωμένη γη βγάζουνε λάβα.

Κάτω απ’ τη θάλασσα το κάρβουνο τραβάνε
κι όταν γυρνάνε φαντασμάτων μοιάζουν ίσκιοι:
γίνονται ένα με τα αιώνια σκοτάδια
κι είναι της μέρας τους τα φώτα ληστεμένα,
ωστόσο, να, ετούτη σου ’στειλαν την κούπα
με αποχωρισμούς και βάσανα φτιαγμένη:
μ’ εκείνο του φυλακισμένου το μεράκι
που μέσα από ερέβη κι από ελπίδες
και μέσα απ’ τις στοές καταλαβαίνει
την άνοιξη μαζί και το άρωμά της,
γιατί το ξέρουν πως ο άνθρωπος παλεύει
ώσπου παντού ο καιρός να ξαστερώσει.

Στην Κούβα στρέφουνε το βλέμμα
     οι μινεράδες
του νότου, τα έρημα παιδιά της πάμπας,
και οι βοσκοί της παγερής Παταγονίας,
οι πατεράδες μας στον τσίγκο και στο ασήμι
κι οι παντρεμένοι με τη γη της κορδιλιέρας
που το χαλκό τρυγάνε στην Τσουκικαμάτα,
κι οι άντρες των λαθραίων λεωφορείων
που κατοικούν σε τόπους νοσταλγίας,
γυναίκες απ’ τα μαγαζιά κι απ’ τα χωράφια
και τα παιδιά που πνίγονται στο κλάμα:
Αυτή ’ναι η κούπα, κράτα τη, Φιντέλ.

Ξέχειλη με του κόσμου τις ελπίδες
που μόλις πιεις, η νίκη σου θα ξέρεις
σαν το παλιό κρασί του τόπου μου πως είναι:
κι όχι ένας, όλος μου ο λαός το έχει
     φτιάξει
κι όχι ένα κλήμα μα απ’ όλα τα αμπέλια:
κι όχι μια στάλα μα ατέλειωτα ποτάμια:
κι όχι από έναν καπιτάν μα από χιλιάδες
     μάχες.

Και δίπλα σου είμαστε γιατί εσύ δίνεις
τιμή και στο μεγάλο αγώνα το δικό μας
κι αν πέσει η Κούβα όλοι θα χαθούμε,
κι είμαστε εκεί να τη σηκώσουμε στα χέρια,
κι αν με όλα τα λουλούδια της ανθίσει
θα είναι από το νέκταρ της ζωής μας.

Κι όποιος της Κούβας έστω και μια τρίχα
απ’ τα λυτρωτικά σου χέρια πάει ν’ αγγίξει
θα βρει μπροστά του τους λαούς και τις
     γροθιές τους, 
που θα σηκώσουνε τα όπλα τα θαμμένα:
την περηφάνια και το αίμα τους θα δώσουν
την Κούβα να υπερασπιστούν τη λατρεμένη.

Επικό Τραγούδι
Εθνικό Τυπογραφείο Κούβας 1960, σελ. 27.
Μετάφραση, Μπάμπης Ζαφειράτος,
1-2 Δεκ. 2016.

Πάμπλο Νερούδα - Ρικάρδο Ελιέσερ Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο
(Pablo Neruda - Ricardo Eliécer Neftalí Reyes Basoalto)
Παράλ, Χιλή, 12 Ιουλίου 1904 - Σαντιάγο, Χιλή, 23 Σεπτεμβρίου 1973
Σχέδιο 1ο από 2 του Νερούδα, Μπάμπης Ζαφειράτος, 23.XII.2015 (Μελάνι, 29 χ 21 εκ.)


*
Περισσότερα

*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.